Hikâyemiz

Bir Adım İleri’nin kurucusu eğitime 2006’da öğretmen olarak başladı. Sonraki yaklaşık yirmi yılda iki ülkede; dil okullarında, özel kurumlarda, üniversitelerde ve öğretmen eğitimi programlarında öğretmen, öğretmen eğitmeni, akademik koordinatör, müfredat tasarımcısı ve yönetici olarak çalıştı.

Bir gün sınıfa girdiğinde öğrencilerinden birini ağlarken buldu. Bir önceki derste tek kelime İngilizce konuşamamıştı. Sorun bilgi eksikliği değildi: kaygı onu susturmuş, özgüvenini elinden almıştı. Kurucumuz ona gözyaşlarını silmesi için bir paket mendil uzattı ve sonra bunu unuttu. O yıl boyunca önce bu duyguyla birlikte çalıştılar.

Yılın sonunda aynı öğrenci sınıfta İngilizce konuşuyordu. Bir gün o mendilleri çıkarıp gösterdi: onları saklamıştı, çünkü kendisi için çok değerliydi. Daha sonra eğitimine Amerika Birleşik Devletleri’nde devam etti. Kurucumuz o an, bir öğretmenin yalnızca anlattığı konuyla değil, öğrencinin bütünüyle ilgilenmesinin ne kadar önemli olduğunu anladı.

Bu tek örnek değildi. Kimi zaman bir aile, çocuğunun dil yolculuğunda nasıl destek olacağını bilemiyordu; birlikte bir yol buldular. Yıllar içinde öğrencilerinden ve ailelerinden aldığı geri bildirimlerde hep aynı şey öne çıktı: fark yaratan yöntem değil, öğrenciyle ilgilenmekti.

Kurucumuz bir şeyin eksik olduğunu hep hissetti. Pek çok sınıfta öğrencinin duyguları, enerjisi, uykusu ve stresi görülmüyordu. Oysa öğrenmek yalnızca kelime ve kalıp ezberlemek değil; insanın bütünüyle yaşadığı bir süreç. Bunu kendi hayatında da gördü: meditasyon, yoga, nefes çalışmaları ve farklı sporlar ona iyi geldi. Aynı şeylerin öğrencilerine de iyi gelebileceğini fark etti.

Yaklaşık dört yıl önce, Türkiye’de yöneticilik yaptığı dönemde kendine bir söz verdi: bir gün kendi yerini kurarsa bunların hepsini bir arada sunacaktı, çünkü hepsi birbirine bağlıydı. Bir Adım İleri o sözün sonucu. Amacı bu bütünsel yaklaşımı Türkiye’deki ve desteğe ihtiyaç duyan her yerdeki öğrencilere ulaştırmak.

Kurucumuz uzun yıllar mükemmeliyetçiydi. Her şeyin kusursuz olmasını beklediği için pek çok işi erteledi. Bir mentorunun tavsiyesi basitti: her seferinde tek bir adım at. James Clear’ın Atomik Alışkanlıklar (Atomic Habits) kitabındaki “her gün yüzde bir daha iyi” fikri ve Tony Robbins’in uygulamanın kusursuz bir plandan daha önemli olduğu vurgusu da aynı şeyi söylüyordu.

İngilizce öğrenmek isteyen pek çok kişinin aynı tuzağa düştüğünü gördü: hedef o kadar büyük konuyor ki başlamak zorlaşıyor. İsim buradan doğdu. Hedefin ne kadar büyük olursa olsun, bugün yalnızca bir adım ileri.

• Dil, hedefe göre. Sınav ya da hedefin için gereken dili planlı derslerle çalışırsın.
• Dilin içinde yaşamak. Konuşma kulübü, atölyeler ve etkinliklerle o dili yalnızca öğrenmez, kullanırsın.
• Beden ve enerji. Nefes & Zindelik gibi çevrim içi, nefes ve hareket temelli atölyeler odağını ve enerjini destekler. Sağlık hizmeti değildir.
• Kursun ötesi. Hedef yalnızca bir sınav puanı değil; kurs bittiğinde de işine yarayacak alışkanlıklar, özgüven ve kariyer yönü.
• İlk görüşme kurucumuzdan. Şirketin bu ilk döneminde 15 dakikalık ön görüşmeleri kurucumuz kendisi yapıyor. Ekip büyüdükçe bu görüşmeleri akademik ekibimiz devralacak; yaklaşım aynı kalacak.

İnsan merkezli kalıyoruz

Teknolojiyi araç olarak kullanırız; ama her öğrencinin karşısında gerçek bir öğretmen, gerçek bir rehber olur. Büyürken vazgeçmeyeceğimiz tek ilke bu.